..................................................................................................................Ninja!

 
Strona startowa
Moj Skarb
Foto .
Obrazy
Przepisy kulinarne
Wierszyki o Misiach
Milosc
PORADY CIEKAWOSTKI
Oczyszczanie ,Toksyny
Alergia
Lecznicze wlasciwosci kamieni, barw
Farmacja, opryszczka
leczenie naturalne
Cebula,czosnek, dynia, grzyby marchew, dynia
zatoki, pluca ,gardlo i krtan
Witaminy i mineraly
Witamina C, A, D i inne ,chrom
Piekne wlosy
Diety
dieta w chorobach
choroby
Kawa ,Alkohol ,wino czerwone
Neurolog - Nerwica, stres
Drozdze sol jodowo-bromowa
Naturalne leczenie nowotworow
Katar, przeziebienie
Uklad krwionosny serce , Udary
Zgaga, czkawka
Bol glowy ,Migrena
Mleko , jogurt
Zaparcia
Rodniki tlenowe
Miod
Ziola, wierzba biala, pokrzywa
Laptop, komputer
Banan, pomidor i inne
Jajka i Obieranie jajek
Truskawki, ananas
Choroby serca - arytmia serca
Cholesterol
Miazdzyca udar mozgu zawal serca
TRZUSTKA - Cukrzyca budowa
Antykoncepcja i higiena imtymna
Kakao, Herbata, Kawa, kakao
choroba Alzheimera
Czosnek ,Kielki
Aforyzmy
Medycyna komorkowa
Pasozyty , Bakterie
Orzechy, migdaly,rodzynki
Kreatynina
Woda utleniona
Znamiona na ciele
Hormonalna terapia zastępcza
Przelicznik wagi ciala
Forum, porady prawne darowizna , samochod
Kobieta - Mezczyzna
Pierwsza Pomoc
Alkoholizm
opieka nad osobami starszymi i lezacymi
Cukier
Przyprawy
Osteoporoza
Jelito grube
Tarczyca Jod
Zaburzenia psychiczne
Sposoby na dobre widzenie
Mamo
Urlop
WODA
Nerki
 

choroby

 
 

 
 

. Kobiece serce często reaguje inaczej na ostre niedokrwienie, czyli zawał.
Bardzo wiele kobiet w momencie ataku odczuwa tylko pieczenie lub ucisk w tzw. dołku. Inne mają trudności z oddychaniem albo nudności,co kojarzą raczej z dolegliwościami układu pokarmowego.


Niemożność znalezienia tętna w zwykłym miejscu może niekiedy zależeć od nieprawidłowego przebiegu tętnicy

ZATOR

Zatorowość naczyń obwodowych

Przyczyną zatorowości naczyń obwodowych jest zablokowanie tętnicy i martwica obszaru, który był zaopatrywany w krew przez to naczynie.

Czynniki ryzyka to: migotanie przedsionków, zaburzenia rytmu serca, rozsiane zmienny miażdżycowe, sztuczne zastawki serca oraz infekcyjne zapalenie wsierdzia.

Wysokie i chybkie tętno stanowi typowy objaw niedo­mykalności zastawek aorty

Objawy zatorowości naczyń obwodowych

Objawy zatorowości naczyń obwodowych zależą od lokalizacji zablokowanej tętnicy. W przypadku tętnic kończyn górnych i dolnych chory odczuwa silny, narastający ból. Dodatkowo ma brak wyczuwalnego tętna, a jego kończyna jest oziębiona i zblednięta.

W przypadku zatorowości tętnic zapewniających ukrwienie narządów jamy brzusznej silnemu bólowi towarzyszy tkliwość i twardość brzucha oraz brak słyszalnej perystaltyki jelit.


W przypadku wszystkich zatorów samopoczucie chorego nagle się pogarsza, dochodzić może do gwałtownych duszności, bólu w klatce piersiowej oraz utraty przytomności. W przypadku podejrzenia zatoru chory powinien natychmiast znaleźć się w szpitalu. O jego życiu w tym przypadku decydują minuty.

Leczenie

Leczenie polega na usunięciu blokującego przepływ krwi materiału zatorowego. W przypadku większości zatorów, kiedy choremu ratuje się życie konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego. U osób z powtarzającymi się incydentami zatorowymi – dotyczy to chorych z podwyższonym wskaźnikiem krzepliwości krwi, stosowana jest kuracja lekami przeciwkrzepliwymi oraz wszczepiane są do żyły głównej dolnej filtry wychwytujące materiał zatorowy.
nagłe zamknięcie światła tętnicy przez czop przeniesiony z prądem krwi. Najczęściej materiałem zatorowym jest skrzeplina przeniesiona z serca lub z miażdżycowo zmienionej tętnicy. W około 80% przypadków zator poprzedzony jest migotaniem przedsionków. Skrzepliny umiejscawiają się w rozwidleniach naczyń lub miejscach zwężonych przez blaszki miażdżycowe. Objawy: większość zatorów rozpoczyna się nagle. Typowe objawy zatoru tętnic kończyn górnych lub dolnych to: bardzo silny ból na obwodzie kończyny nie ustępując)' po środkach przeciw bólowych, brak tętna obwodowo od miejsca usadowienia zatoru, zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie kończyny, zmiany zabarwienia skóry (skóra blada, marmurkowa, oziębienie skóry, zapadnięcie żył powierzchownych, osłabienie siły mięśniowej). Późne objawy to: obrzęk obwodu kończyny, stężenie i przykurcze mięśni, zmiany martwicze na obwodzie. Leczenie jest operacyjne (polega nausunięciu zatoru - embolektomia). Jeśli zabieg jest wykonywany w pierwszych godzinach niedokrwienia wyniki są dobre, jeśli zmiany w kończynach świadczą o dużej trwającym niedokrwienie konieczna jest amputacja. Zator jeździec - zator rozwidlenia aorty, w wypadku tego typu umiejscowienia zatoru stan ogólny chorego jest bardzo ciężki, występują rozlane bóle brzucha, nietrzymanie stolca i gazów. Tętno w obu pachwinach jest nie wyczuwalne, występują bardzo silne bóle kończyn dolnych, kończyny dolne i czasami pośladki są chłodne i blade. Zator mózgu objawy zależą od lokalizacji zatoru. Zamknięcie tętniczki w ośrodkach pnia mózgu - oddychania, krążenia prowadzi do natychmiastowego zgonu. Najczęstszymi objawami zatoru tętnic mózgowych są: niedowład lub porażenie połowicze. Źródłem zatorów jest głównie chore serce, może być jednak również tzw. zator powietrzny lub tłuszczowy. Zator powietrzny (aeroembolia); zator spowodowany przez znajdujące się we krwi pęcherzyki gazu. Najczęściej dotyczy jam prawej połowy serca i rozgałęzień tętnicy płucnej. Z.R żylny następuje w wyniku zassania powietrza do otwaitych dużych naczyń żylnych w pobliżu serca, też do żył macicy, zatoki jamistej, do żył obwodowych podczas wtłoczenia powietrza w czasie infuzji dożylnej płynów. Zator powietrzny tętnicy - powietrze uwolnione z pęcherzyka płucnego poddanego nadmiernemu ciśnieniu wnika do naczyń włosowatych płuc i krążąc w układzie tętniczym powoduje obturacje w krążeniu mózgowym i/łub wieńcowym. Z.R tętnią' jest najpoważniejszym ze wszystkich urazów związanych z głębinowym nurkowaniem, mogący szybko prowadzić do śmierci. Występuje on podczas wynurzania się, a czas od chwili rozerwania pęcherzyków do wystąpienia objawów jest zawsze krótszy niż 10 min. Objawy głównie neurologiczne i ze strony serca. Najczęstsze to: asymetryczne wielomiejscowe niedowłady i porażenia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, drgawki, afazja, zmiany osobowości, zaburzenia rytmu lub zatrzymanie akcji serca, bezdech. Zator płucny - to nagłe ulokowanie się skrzepliny w tętnicy płucnej z przerwaniem krążenia w całym lub części łożyska naczyniowego płuc. Może powodować zawał płuca będący martwicą miąższu. Najczęściej czop zatorowy stanowi skrzeplina powstająca w przebiegu żyinej choroby zakrzepowo-zatorowej kończyn dolnych lub chorób prawej części serca lub miednicy. Zatory tłuszczowe po złamaniach kości lub zatory płynem owodnio-wym stanowią rzadszą przyczynę dysfunkcji płuc (zamknięciu ulegają mikronaczynia krążenia płucnego z następczą reakcją zapalną). Masywny zator objawia się nagłą dusznością i bardzo silnym bólem umiejscowionym za mostkiem. W przebiegu zatoru dochodzić może do nadciśnienia płucnego z niewydolnością prawokomorową i wstrząsem, duszności, przyspieszenia oddechów, niedotlenienia krwi tętniczej oraz zawału (martwicy) płuca. Objawy powyższych problemów są niespecyficzne: duszność, kaszel, krwioplucie, ból opłucnowy gorączka, tarcie opłucnej, zaburzenia krążenia. W diagnostyce stosuje się badania radiologiczne, laboratoryjne oznaczanie poziomu produktów rozpadu fibrynogenu (plazmina), EKG, arteriografia naczyń płuc oraz scyntygrafię i USG żył kończyn dolnych. Śmiertelność w przebiegu pierwszego epizodu zależna jest od stanu układu oddechowego i krążenia oraz stopnia upośledzenia krążenia płuc (od nagłego zgonu do stanów subklinicznych bezobjawowych). Istnieje duże prawdopodobieństwo nawrotu zatorów, dlatego w stanach dużego zagrożenia wszczepia się specjalne filtry do żyły głównej dolnej uniemożliwiające przedostawanie się skrzeplin z żył kończyn dolnych. Niestety metoda taka obarczona jest dużym odsetkiem powikłań. Profilaktyka polega na stosowaniu heparyny o niskiej masie cząsteczkowej we wstrzyknięciach podskórnych u wszystkich osób w stanie podwyższonego ryzyka zakrzepicy żył kończyn dolnych następczej zatorowości (np. złamania miednicy, kości kończyny dolnej, porażenia, otyłość, długotrwałe unieruchomienie, nowotwory złośliwe itd.). Niektórzy podkreślają v'agę mechanicznej profilaktyki (stymulacja napinania mięśni kończyn dolnych i wyciskanie krwi z układu żylnego kończyn dolnych). Leczenie jest postępowaniem podtrzymującym funkcję płuc, często na oddziale intensywnej terapii.

Objawy  choroby serca serca

Oto najważniejsze objawy chorób serca u osób dorosłych (nie uwzględniamy tu objawów, ktore mogą wystąpić u dzieci z wrodzonymi wadami serca):

  • bóle zamostkowe, najczęściej wysiłkowe - często promieniują do żuchwy, ramion, czasami do jednej ręki
  • duszność - zadyszka wysiłkowa, a w stanach bardziej zaawansowanych spoczynkowa, zmniejszająca się w pozycji siedzącej; może towarzyszyć jej suchy kaszel
  • sinawe zabarwienie warg
  • obrzęki kończyn dolnych; w nocy trzeba często oddawać mocz, a rano obrzęki znikają lub wyraźnie zmniejszają się kołatanie serca, nierówne bicie serca, uczucie przewracania się czegoś w klatce piersiowej
  • chwilowe zasłabnięcie lub utrata przytomności; po niedługim czasie (kilku, kilkunastu sekundach) pacjentowi wraca świadomość i czuje się on normalnie.
Objawy udaru mózgu


Najczęstszymi objawami udaru mózgu jest nagłe wystąpienie:
  • niedowładu lub porażenia mięśni twarzy, ręki i/lub nogi, najczęściej po jednej stronie ciała
  • "znieczulenia" twarzy, ręki i/lub nogi, najczęściej po jednej stronie ciała
  • zaburzeń mowy, z trudnościami w zrozumieniu słów oraz w wypowiadaniu się
  • zaburzeń widzenia w jednym lub obu oczach
  • zaburzeń chodzenia z utratą równowagi i zawrotami głowy
  • silnego bólu głowy bez znanej przyczyny
Objawy udaru zależą od umiejscowienia uszkodzenia w mózgu oraz od jego rozległości. Dlatego u poszczególnych osób objawy mogą się różnić. Udar mózgu często jest niebolesny.

Wymienione objawy są poważnym ostrzeżeniem!

Niezwłocznie należy zwrócić się o pomoc do lekarza!

Wezwij Pogotowie Ratunkowe - telefon 999.

Udar mózgu jest stanem naglącym.

Nie czekaj, by zobaczyć, czy objawy ustąpią same!

Szybkie rozpoznanie to szansa na skuteczniejsze leczenie.

Nawet jeśli objawy ustępują samoistnie, należy zgłosić się jak najszybciej do lekarza.

 

 

Gdy dochodzi do zawału serca, szybka reakcja może ocalić życie. Dlatego prawidłowe rozpoznawanie objawów zawału i wiedza dotycząca pierwszej pomocy jest w takiej sytuacji niezwykle ważna...

Zawał serca ogólnie powoduje bóle w klatce piersiowej, które trwają dłużej niż 15 minut. Zawał może także być „niemy" i nie dawać żadnych objawów. Połowa osób, które przeszły zawał serca, miała oznaki ostrzegawcze kilka godzin, dni, a nawet tygodni wcześniej.

Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (American Heart Association) wymienia następujące objawy ostrzegające przed zawałem serca. Trzeba mieć świadomość, że nie wszystkie mogą wystąpić jednocześnie oraz że mogą występować jedynie okresowo:
  • Nieprzyjemny ucisk, uczucie pełności lub ściskający ból w środku klatki piersiowej, trwający dłużej niż kilka minut.
  • Ból, który promieniuje do ramion, szyi, pleców i żuchwy.
  • Zamroczenie, omdlenia, pocenie się, nudności lub krótki oddech.
  • Po 65. roku życia najczęstszym objawem jest krótki oddech.
Im więcej tych objawów, tym bardziej prawdopodobny jest zawał serca. Niezależnie od tego, czy podejrzewasz zawał serca, czy jest to tylko niestrawność, należy działać szybko:
  • Wezwij pogotowie ratunkowe.
  • Usiądź spokojnie lub połóż się, jeśli czujesz, że zemdlejesz. Oddychaj wolno i głęboko.
  • Rozgryź aspirynę, o ile nie jesteś na nią uczulony. Aspiryna zmniejsza krzepliwość krwi i może znacząco zmniejszyć ryzyko zgonu.
  • Jeśli masz tabletki z nitrogliceryną, weź jedną i umieść ją pod językiem. Jeśli obserwujesz kogoś, kto ma bóle w klatce piersiowej, postępuj według podanych wskazówek. Jeśli chory mdleje lub traci przytomność, zastosuj resuscytację krążeniowo-oddechową (sztuczne oddychanie wraz z masażem serca).
Kiedy chory z zawałem serca dociera do szpitala, może otrzymać leki, które rozpuszczają skrzepy lub zostać poddany zabiegowi zwanemu angioplastyką, który poszerza niedrożne tętnice, aby umożliwić swobodniejszy przepływ krwi do serca. Jeśli podanie leków przeciwzakrzepowych lub angioplastyką są opóźnione o ponad 4 godziny, ich prawdopodobna skuteczność jest znacznie mniejsza.

 

 

zwalczania każdej arytmii wiąże się również z jej nagminnym występowaniem. Każdy z nas odczuwa okresowo z różną częstością i różnym nasileniem - nierówne bicie serca. Żyjemy z tym długie lata i najczęściej nic się nie dzieje. Czy zatem taka arytmia jest chorobą i czy należy ją leczyć?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, lekarz musi dokładnie wiedzieć, co kryje się pod okresowo występującą arytmią. Wypytuje pacjenta o objawy towarzyszące: czy występują bóle w klatce piersiowej? Jeśli tak, to jakiego charakteru? Jak długo trwają? Czy występują zawroty głowy? Czy dochodzi do omdleń? Czy arytmii towarzyszy uczucie duszności?

Uzyskanie odpowiedzi jest pomocne w ocenie wagi problemu: dodatkowych informacji udzielają badanie pacjenta i testy. Wynika z nich, że pacjent ma np. nadciśnienie tętnicze, chorobę wieńcową lub wadę serca. Ale bywa i tak, że postępowanie diagnostyczne wprawdzie nie wykrywa żadnej organicznej choroby serca, lecz pacjent w rozmowie z lekarzem ujawnia złą tolerancję arytmii: wyraża się to najczęściej niepokojem i „oczekiwaniem najgorszego".

Często się słyszy: „doktor mówi mi, że z moim sercem jest wszystko w porządku, a ja się czuję fatalnie". Czy zatem w takiej sytuacji nie podać leku przeciwarytmicznego, który przyniesie oczekiwaną ulgę? Odpowiedź nie zawsze jest łatwa. Sytuację komplikuje fakt, zgodnie z którym leki przeciwarytmiczne wywierają działania niepożądane - mogą działać arytmogennie, a niektóre z nich - również kardiodepresyjnie. A więc czy warto?

W każdym przypadku obowiązuje zasada rozważenia wszystkich „za" i „przeciw". A zatem rachunek „korzyści i strat" - co przeważa? (Jeden z wybitnych polskich lekarzy zwykł mawiać: „leczenie nie powinno być cięższe od choroby").

Istnieje kategoria lekarzy wyrażających opinię, że „nie zaszkodzi spróbować". Ale dane dotyczące nowych, silnie działających leków i związanych z nimi działaniami niepożądanymi nakazują zachowanie ostrożności: okazuje się, że niekiedy „spróbować" znaczy „zaszkodzić".

Pouczające w tej kwestii są wyniki badania o kryptonimie CAST (Cardial Arrhythmia Suppression Trial), poświęcone ocenie efektu działania leków antyarytmicznych stosowanych u chorych z zawałem serca. Podstawowym celem tego studium było udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zwalczanie skurczów dodatkowych, wikłających przebieg zawału przyczynia się do wydłużenia przeżycia chorych, ocenianego w dalszej perspektywie.

Okazało się, że w ciągu niespełna roku po zawale umieralność w grupie chorych leczonych przeciwarytmicznie była blisko trzykrotnie większa niż w grupie pacjentów nieotrzymujących tych leków. Ponadto w grupie leczonej przeciwarytmicznie częstość zgonów z powodów innych niż zaburzenia rytmu była przeszło trzykrotnie wyższa niż w grupie chorych nieotrzymujących leków antyarytmicznych. Ujawnione w trakcie badań CAST trendy stały się przyczyną przerwania badania z racji ryzyka związanego z realizacją protokołu badawczego.

Czy wyniki badań CAST dyskwalifikują terapię przeciwarytmiczną? Oczywiście nie: chodzi jednak o to, aby nie stosować jej w każdym przypadku z pominięciem indywidualnej analizy wszystkich „za" i „przeciw".

Podstawowe zalecenia dotyczące leczenia arytmii brzmią zatem następująco:
  • Nie należy leczyć tzw. łagodnych arytmii o przebiegu bezobjawowym - chyba że wiążą się z dającym się przewidzieć ryzykiem.
  • Mając arytmię, staraj się dobrze ją tolerować, nie sięgając po leki przeciwarytmiczne, pod warunkiem że „palpitacje" przebiegają łagodnie.
  • Przy złej tolerancji arytmii przyjmuj leki o najmniejszym ryzyku wystąpienia objawów niepożądanych. Przykładem mogą być beta-blokery - leki o skądinąd dużej skuteczności.

W przypadku zaburzeń rytmu serca o znaczącym, niekorzystnym ryzyku prognostycznym lub arytmii o przebiegu klinicznie „złośliwym" (prezentującym lub zapowiadającym niebezpieczeństwo groźnych następstw) wybierz najskuteczniejszy lek - lub implantowany kardiowerter-defibrylator. Podstawą wyboru powinna być wnikliwa ocena wyników właściwych testów diagnostycznych.


Dzisiaj stronę odwiedziło już 4 odwiedzający (14 wejścia) tutaj!
 

To jest obrazek.

 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=